เพศ (สถานะภาพ)
หญิง (โสด)

สัญชาติ
Thai

ศาสนา
Buddhism

วันเกิด (อายุ)
10-กรกฎาคม-2541    อายุ 24ปี

ส่วนสูง/น้ำหนัก
Cm    หนัก Kg

จังหวัด (เขต)
จันทบุรี (เมืองจันทบุรี)

การติดต่อที่สะดวก
โทรศัพท์

สาขาวิชาชีพ
อักษรศาสตร์/ศิลปศาสตร์/มนุษย์ศาสตร์

ลักษณะงานที่ต้องการ
งานประจำ (Full Time) , งานนอกเวลา (Part Time) , งานอิสระ (Freelance)

ระดับเงินเดือนที่ต้องการ
18,000บาท ขึ้นไป

แก้ไขข้อมูลล่าสุด
7 ต.ค. 2563

เข้าระบบครั้งสุดท้าย
7 ต.ค. 2563

การศึกษา จบการศึกษาแล้ว ในปี พศ. 2563

ประสบการณ์ทำงานทั้งหมด 3 ปี

พิมพ์ดีด
ไทย คำ/นาที    อังกฤษ คำ/นาที

ยานพาหนะส่วนตัว
รถจักรยานยนต์ ,

ความสามารถพิเศษอื่น ๆ
ว่ายน้ำ แปลนิยาย ใช้โปรแกรมโซเชียลมีเดียต่างๆได้ทั้งของไทยและจีน มีความสามารถในการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์พื้นฐาน Excel PowerPoint Word และอื่นๆ สั่งสินค้าออนไลน์และต่อราคาได้

โครงการ/ผลงาน
002 ประกายไฟ

　　มือของหลินเมิ่งถูกเขาฉุดรั้งไว้ ผ่านไปยังประตูใหญ่ของภัตตาคารอวี้จิ๋นอันหรูหรา ทะลุไปยังห้องล็อบบี้ใหญ่อันงดงามโอ่อ่า
　　ผู้จัดการล็อบบี้ก้าวออกมาต้อนรับด้วยความนอบน้อมพร้อมกล่าว:“คุณชายหลง——”
　　เขาเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย แล้วจูงมือพาเธอเดินต่อไป
　　ผ่านล็อบบี้ก้าวเข้ามาในลิฟท์ ตัวเลขที่บอกชั้นของลิฟท์ยังคงขึ้นไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จนกระทั้งมาถึงชั้นที่ไม่สามารถขึ้นไปต่อได้แล้ว จึงได้หยุดลง ประตูลิฟท์เปิดออก สิ่งที่ปรากฎต่อสายตาคือพื้นพรมแดงอันหรูหรา ต่อมาคือทางเดินที่ทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา
　　มือของเขาแห้งสบาย เมื่อเทียบกับมือของเธอ ที่กลับเต็มไปด้วยเหงื่อจนชื้น。ตามร่างกายก็รู้สึกร้อนรนไม่สงบด้วยความตื่นตระหนก มือเล็กเย็นเฉียบราวกับว่าเพิ่งเอาออกมาจากน้ำเย็นยังไงอย่างงั้น เธอไม่กล้าเเม้แต่จะมองเขาเสียด้วยซ้ำ เพียงแค่สังเกตจากมือที่สัมผัสกันอยู่ รวมไปถึงจังหวะการก้าวเดินที่สงบนิ่ง ไม่สะทกสะท้านใดใดของเขา ก็สามารถเดาได้เลยว่าเขานั้นเยือกเย็นกว่าเธอมากนัก อีกทั้งบางที เหตุการณ์ต่อไปที่กำลังจะเกิดขึ้น ในสายตาของเขา อาจจะเป็นเรื่องปกติราวกับทานอาหารคำมื้อนึงก็เป็นได้
　　ตอนอยู่ในรถ เขาเพียงแค่จูบเธอ เพียงริมฝีปากเขาสัมผัสริมฝีปากของเธอ ก็ทำเอาเธอขยับไปไหนไม่ได้เสียแล้ว ราวกับเขาต้องการดื่มด่ำกับสัมผัสจากกลีบปากของเธอ ไม่ได้ล่วงล้ำไปลึกซึ้งกว่านั้นแม้แต่น้อย หลังจากนั้น เขาก็ผละออก ปล่อยตัวเธอเป็นอิสระ ทำตัวผ่อนคลาย เอนตัวผิงเบาะอย่างเกียจคร้าน และปิดเปลือกตาลงพัก เสมือนกับว่าสำหรับเขาแล้ว เสน่ห์ของเธอนั้นอยู่เพียงระดับที่ทำให้เขาคิดอยากจะลองลิมรสชาติก็เท่านั้น ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็น่าจะดี แต่เธอก็ยังตระหนกอยู่บ้างว่า หากเขาแสดงออกว่าไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับเธอมากมายเช่นนี้ แล้ว..เรื่องธุรกิจของพ่อเธอล่ะ……

　　ในขณะที่เธอกำลังคิดเพ้อเจ้อไปต่างๆนาๆอยู่นั้น ประตูห้องก็ได้เปิดออกและปิดลง
　　เธอเดินตามเขาเข้าไปในห้องอย่างงงงวย ในขณะที่ยังไม่ทันระลึกได้ว่าเธอได้เข้ามาอยู่ในห้องของเขาแล้ว เธอกลับถูกผลักอย่างดุดันไปที่ประตูห้อง ด้วยความแข็งของประตูห้องเพียงครู่เดียวก็ทำเอาเธอรู้สึกเจ็บขึ้นมาเสียแล้ว เธอนิ่วหน้า เขาทาบทับตัวลงมา เงากำยำของร่างสูงใหญ่ราวกับสัตว์ร้ายตัวยักษ์ กดทับลงมาบนตัวของเธอ ริมฝีปากบางเย็นยะเยือก ผสานกับลมหายใจอันร้อนแรงแผดเผา ฉกฉวยลงไปบนริมฝีปากของเธอทันที ไม่เหมือนกับก่อนหน้าที่เขาเพียงล็อกเธอไว้ไม่ให้ขยับไปไหน ครั้งนี้เขาดูเกรี้ยวกราดมาก
　　ความเร้าร้อนที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ทำให้เธอเงอะงะตอบโต้ออกไปไม่ค่อยจะถูก นี้มันอะไรกันเนี่ย เมื่อกี้ยังเดินมาด้วยกันกับเขาดีดีอยู่เลยไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้เขากลับใช้ร่างกายกดทับลงมาอย่างร้อนแรง แล้วมาจูบเธออย่างดุเดือดอยู่ที่นี่กันเนี่ย!
　　เธอร้องออกมาอย่างตระหนก อดไม่ได้ที่จะเริ่มดิ้นรนขัดขืน
　　เธอไม่ได้เต็มใจซะหน่อย!เหตุการณ์ที่มันกำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ เธอกลัวนะ!เธอกลัวมาก เธอไม่ได้ต้องการ เธออยากจะหนีออกไปซะเดียวนี้ เธออยากจะอ้อนวอนขอร้องให้เขาปล่อยเธอไป ยกโทษให้เธอ
　 สำหรับร่างสูงกำยำที่มีความสนใจในด้านกีฬามาโดยตลอดอย่างเขา การดิ้นรนต่อสู้ของเธอนั้นช่างดูอ่อนแอน่าสงสารจริงๆ กลับกัน การที่เธอดิ้นรนต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งเพิ่มสัมผัสจากการเสียดสีของร่างกายคนทั้งคู่ให้แนบแน่นขึ้นเสียด้วยซ้ำ มันทำให้ร่างกายของเขายิ่งตื่นตัวมากขึ้นไปอีก เรื่องที่เขาต้องการผู้หญิงคนนี้นั้น ปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆ ความปราถนาในตัวเขาบอกอย่าซื่อสัตย์ให้เขารับรู้เรื่องจริงนี้ ใจของเขาเองก็บอกเขาถึงจุดๆนี้อย่างชัดเจน ความอดทนของเขาที่มีตอนอยู่ในรถ หนึ่งก็เพื่อไม่อยากให้เธอตกใจ สอง เขาเองก็เคยชินกับการที่ค่อยๆละเมียดชิมอาหารรสเลิศ เขายังไม่อยากเป็นเหมือนพวกกลัดมัน ที่รีบร้อนกินเธอบนรถหรอกนะ ตรงกันข้ามเขากลับยิ่งยินยอมที่จะอยู่ในห้องซึ่งไร้คนรบกวน ใช้เวลาว่างหยอกล้อ ล่าเหยื่อของเขา และค่อยๆทำให้เธอเป็นของเขาอย่างช้าๆ
　　ราวกับว่า ตั้งแต่ภายในจนถึงภายนอกของผู้หญิงคนนี้ ถูกปกคลุมไปด้วยสเน่ห์ที่หอมหวนตราตรึงยังไงอย่างงั้น เขากัดลงไปบนริมฝีปากที่อ่อนนุ่มของเธอซ้ำๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วจึงได้เคลื่อนตัวเปลี่ยนเป้าหมายมาเริ่มจู่โจมที่คางเล็กๆกระจุ๋มกระจิ๋มของเธอ
　　การดิ้นรนของเธอ ไม่ใช่ปากอย่างใจอย่าง และก็ไม่ใช่การเล่นตัวเพื่อยั่วให้อยากอย่างแน่นอน เธอเอาจริง เธอผลักเขา สองมือก็ระดมทุบตีไปที่เขา เธอขยับคางหนีอย่างรุนแรง จนไปกระทบเข้ากับฟันที่แข็งแรงของเขา ในขณะที่เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บก็ทำให้เขาที่กำลังมึนงงไป หยุดการกระทำลง　　เขาใช้มือเดียวบีบคางของเธอไว้บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา
　　เขาก้มมองสำรวจใบหน้าร่างเล็กอย่างละเอียด ใบหน้าของเธอก็ยังคงขาวนวลราวกับควันจากการเผาหยก แต่ใบหน้าเล็กๆที่ขึ้นสีแดงในตอนนี้กลับเหมือนถูกไฟเผายังไงอย่างงั้น ดวงตาที่สุกใสราวกับมีน้ำแร่ไหลอยู่ในดวงตาสีดำคู่นั้น ก็มีประกายไฟเล็กๆปะทุขึ้นมาอยู่ด้านใน ซี่ฟันขาวราวกับเปลือกหอยที่ถูกเรียงอย่างสวยงาม กัดเม้มอยู่บนริมฝีปากแดงสดที่ถูกเขากัด ท่าทางที่ดื้อรั้นเย่อหยิ่งอย่างนั้น ทว่าก็ยังคงสวยงามอย่างเคย สวยยั่วยวนราวกับไฟที่ลุกโชน!
　　เธอควรจะเป็นยัยปีศาจที่ทำให้คนลุ่มหลงจนคลุ้มคลั้ง!
　　“ไม่อยาก？!”เขาก้มหัวลงขยับเข้าไปแนบริมฝีปากของเขาลงบนริมฝีปากของเธอ ครางต่ำ เสียงที่เปล่งออกมามอมเมาเธอราวกับเหล้าดีกรีแรง แต่ทว่าก็ถูกย้อมไปด้วยความหนาวเย็นจางๆ
　　เธอชะงักไปครู่หนึ่ง การดิ้นรนทั้งหมด ล้วนหยุดลงอย่างเลื่อนลอย
　　เขากัดลงไปบนริมฝีปากของเธออย่างแรง เขาถอนสองขาตัวเองกลับมา และถอนท่อนแขนที่ช่วยประคองเธออยู่กลับมา
　　เมื่อปราศจากการช่วยประคอง เธอก็ถึงกับอ่อนยวบไหลลงมาตามบานประตู เธอจนตรอกจนต้องยื่นมือออกไปเท้ากับบานประตูด้านหลังเพื่อทำให้ตัวเองไม่ต้องร่วงลงไปกองกับพื้น เธอในสภาพนี้ยิ่งดูตัวเล็กลงไปอีก เมื่อมาอยู่ต่อหน้าร่างสูงใหญ่อย่างเขา รูปร่างที่สูงใหญ่ของเขา ภายใต้แสงไฟที่ส่องมากระทบปรากฎให้เห็นถึงเงา ที่แทบจะปกคลุมเธอไว้ได้ทั้งตัว ทำให้เธอหมดหนทางหนีอยู่ภายใต้เงาดำ ราวกับว่าเธอได้ถูกเงาดำนี้ตามติดเป็นเงาตามตัวไปเสียแล้ว
　　เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง สองมือกอดอก มองเธอขึ้นๆลงๆอย่างพินิจพิเคราะห์อยู่ครั้งหนึ่ง
　　เสื้อผ้าของเธอไม่เข้าที่เข้าทางไปบ้างเพราะการดึงรั้งของเขา หัวไหล่ขาวเนียนเผยออกมาให้เห็นครึ่งหนึ่งแล้ว และยิ่งไปกว่านั้นคือใบหน้ามุ่ยอย่างเด็กๆที่เธอเผลอทำโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่ากลับบังเอิญกลายเป็นสิ่งที่ดึงดูดที่สุดซะอย่างนั้น
　　เธอไม่กล้าปล่อยมือเพื่อไปจัดเสื้อผ้า เพราะสายตาของเขานั้นช่างเยือกเย็นมาก เยือกเย็นเสียจนก้นบึ้งของหัวใจเธอยังสั่นไหว
　　“เธอไม่รู้หรอ ว่าเธอมาที่นี่เพราะอะไร？” น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นมากเช่นเดียวกับสายตาของเขาในเวลานี้ อีกทั้งยังเต็มไปด้วยการถากถาง“ก่อนเธอจะมาที่นี้ ไม่มีใครบอกเธอหรอว่าควรทำอะไรน่ะ？”
　　เมื่อพูดจบ เขาก็หันกลับไปไม่เหลือบมองเธออีกแม้แต่น้อย ราวกับว่าแรงดึงดูดของเธอที่มีต่อเขา ก็หมดลงเพียงเท่านี้แล้ว
　　ในใจของเธอร้อนรน อยากพูดออกไปสักคำว่า อย่า...
　　แต่เธอกลับทำได้เพียงนั่งตาปริบปริบมองเขาค่อยๆถอดเสื้อสูทออกอย่างช้าๆ ถอดเนคไท ปลดกระดุมเสื้อเชิตออกอย่างสง่างาม เผยให้เห็นร่องรอยของกล้ามเนื้อและผิวกล้ามสีเมล็ดข้าวสาลีที่เต็มไปด้วยพละกำลังและความสวยงามอย่างชัดเจน…
ต่อมาเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปด้วยร่างกายเปลือยเปล่า ราวกับว่าเธอไม่ได้อยู่ในห้องนี้ด้วยยังไงอย่างงั้น ก่อนจะปิดประตูห้องน้ำลง　เสียงน้ำไหลที่ดังออกมาจากในห้องน้ำ แสดงถึงว่าเขากำลังอาบน้ำ!
　　ท่าทางสบายอกสบายใจของเขานั้น ยิ่งทำให้เธอรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกมากขึ้นไปอีก!
　　ขาของเธออ่อนแรง ทรุดลงมานั่งกองอยู่ที่พื้นอย่างฉับพลัน น้ำตาไหลออกมาอย่างเลื่อนลอย!
　　หนังสือเล่มนี้ได้รับการเผยแพร่ครั้งแรกโดย สำนักพิมพ์เซียวเซียง กรุณาอย่าตีพิมพ์!